Gaat het wel door?
Afscheid nemen is altijd moeilijk. Vooral als je zoveel hebt meegemaakt met de mensen waarmee je vaak bent opgetrokken. We kennen elkaar nog maar twee dagen, maar het voelt alsof we al een band hebben. Ze vertellen allemaal hun motivatie waarom ze bij ZOA werken. Wat ons erg raakt is dat ze het niet om het geld doen, maar om de mensen te helpen. Na een leuke groepsfoto op de motors nemen we afscheid met een dikke knuffel.
We rijden twee uur door het mooie landschap van het savanne park. Het eerste dier dat we zien is een dikke, vette olifant. Ook de giraffen zijn erg mooi. Op het dak van de bus scheuren wij als echte Rangers door het park. Donkere wolken hangen boven ons hoofd. De chauffeurs trappen het gaspedaal extra in om nog droog aan te komen bij de Nijl. Tijdens de lunch barst de bui los. Nu hebben we een probleem. Vaart de boot nog met dit noodweer of moeten we wel zeven uur omrijden? U/jij snapt natuurlijk dat wij aardig in de stress raken. De stortbui stopt gelukkig en de boot komt aanvaren.
Drie uur lang genieten wij van de prachtige Nijl. Zo staan we oog in oog met nijlpaarden, krokodillen, prachtige vogels en een olifant. Halverwege de boottocht komen aan we bij een 42 meter hoge waterval, de Murchison Falls. Het water stort met bakken naar beneden, dat is prachtig om te zien. We maken een mooie groepsfoto op een rots midden in de rivier met de waterval op de achtergrond.
Aan het eind van de dag doen we onze dagelijkse nabespreking. Steffen vraagt aan ons wat wij bijzonder vonden aan deze dag. Het is fijn om dit met elkaar te bespreken. Iedereen heeft zijn eigen momenten die hij/zij bijzonder vond.
We vinden het ontzettend leuk dat zoveel mensen onze blog lezen! Leuke reacties zijn natuurlijk altijd welkom!
Stephan, Dianne, Marie Louise en Thenise
[lees verder onder de afbeelding]
We rijden twee uur door het mooie landschap van het savanne park. Het eerste dier dat we zien is een dikke, vette olifant. Ook de giraffen zijn erg mooi. Op het dak van de bus scheuren wij als echte Rangers door het park. Donkere wolken hangen boven ons hoofd. De chauffeurs trappen het gaspedaal extra in om nog droog aan te komen bij de Nijl. Tijdens de lunch barst de bui los. Nu hebben we een probleem. Vaart de boot nog met dit noodweer of moeten we wel zeven uur omrijden? U/jij snapt natuurlijk dat wij aardig in de stress raken. De stortbui stopt gelukkig en de boot komt aanvaren.
Drie uur lang genieten wij van de prachtige Nijl. Zo staan we oog in oog met nijlpaarden, krokodillen, prachtige vogels en een olifant. Halverwege de boottocht komen aan we bij een 42 meter hoge waterval, de Murchison Falls. Het water stort met bakken naar beneden, dat is prachtig om te zien. We maken een mooie groepsfoto op een rots midden in de rivier met de waterval op de achtergrond.
[lees verder onder de afbeelding]
Aan het eind van de dag doen we onze dagelijkse nabespreking. Steffen vraagt aan ons wat wij bijzonder vonden aan deze dag. Het is fijn om dit met elkaar te bespreken. Iedereen heeft zijn eigen momenten die hij/zij bijzonder vond.
We vinden het ontzettend leuk dat zoveel mensen onze blog lezen! Leuke reacties zijn natuurlijk altijd welkom!
Stephan, Dianne, Marie Louise en Thenise
Reacties
Een reactie posten